Logo de Ephemera
Nov 7

Intimo & personal Escrito por aklis el 1194393821

Primero fueron a por los judíos,
y yo no hablé porque no era judío.
Después fueron a por los comunistas,
y yo no hablé porque no era comunista.
Después fueron a por los católicos,
y yo no hablé porque era protestante.
Después fueron a por mí,
y para entonces ya no quedaba nadie que hablara por mí.

Tengo muy claro que si algo no es bueno para los demas, no puede serlo tampoco para mi. Y curiosamente, esta vez no hablo de software.

Categorias: Personal, Vigo | Sin Comentarios »
Oct 31

Entre dos amores Escrito por niushka el 1193851396

Entre dos amores voy a la deriva
uno me proteje el otro es mi guía.
Uno me da hogar el otro vida.
Uno es amor el otro me excita.

Entre dos amores voy como hoja al viento.
Uno es el que tengo el otro el que siento.
Uno es tan suave el otro tan fiero,
uno me da paz el otro miedo.

Entre los dos voy enloqueciendo,
Un amor normal, un amor veneno.
Un amor tranquilo, un amor deseo.
Si con uno vivo por el otro muero.

Entre dos amores no sé lo que quiero,
un amor casero, un amor bohemio.
El que tengo siempre o al aventurero.
Un amor sensato un amor sediento.

Entre dos amores no sé lo que anhelo,
amor de palomas o un amor de fuego.
Por el uno duermo con el otro sueño,
uno me adora el otro es mi dueño.

Entre los dos voy enloqueciendo,
un amor normal, un amor veneno.
Un amor tranquilo, un amor deseo.
Si con uno vivo por el otro muero.

En menos de un segundo cambia como el viento
hoy me lleva al cielo, luego al infierno.
Y me hace bailar a son de sus deseos.
Por eso le odio por eso le quiero.

Categorias: Música | 3 Comentarios »
Oct 29

Vivir como galegos Escrito por niushka el 1193682818

“Uffff!! como aqui en ningún sitio, a xente inda é amable, ten pouco estres!!

- ¿o que?

Por ai fora todo é diferente…..

(”-¿que tal?
- aqui…. a por el quinto metro del día….)

Como non imos sentirnos ben aqi, se aqi estan as mellores praias do mundo….. se a mellor tortilla do planeta é……

- a da miña nai…
- a da miña nai…
- a da miña nai…

Somos optimistas por natureza, para nos todo é…. “bueno”

- ¿vai calor?
- bueno….

- ¿vai frio?
- bueno….

- ¿e a familia que tal? ¿ben?
- bueno….

Somos positivos, ademais os galegos…. nunca nos trabucamos!!!

- vas caer….!

Podemos ir xantar a casa e vela familia, gustanos ter a despensa e a neveira sempre cheas….. ¿e cando vemos nenos?, ainda lle sorrimos, e son ben recibidos!!

Somos os inventores do futbolin, da pregunta total, da traduccion libre (octopus to the party = pulpo á feira) e do hard parking….

Come na casa dos teus pais sempre que poidas….., e se alguen te pon en apuros…. respondelle con outra pregunta!!
E se che preguntan onde se xoga o mellor futbol, responde con rotundidade….. EN GALICIA!!!

Temos 17340 festas, temos greleiras….. percebeiros….. temos orballo….. carballo….. choiva, choiva e….. choiva!!

Onde a comida é unha relixion, e un domingo sen aldea….. non é un domingo!!! Onde a xente non é fea…… é…… riquiña!!!

Deamonos conta do ben que vivimos, gozemos da nosa forma de vida….. ¡¡¡¡VIVAMOS COMA GALEGOS!!!!”

Por lo que he visto buscando la letra del anuncio; es un post bastante recurrente en muchos blogs; pero cuando lo vi estos días estando en casa me hizo muchísima gracia así que ahi queda. Además creo que muchas de las cosas que dice son verdad.

Categorias: Divertido, Nuestro-Mundo, Personal, Visto en la Tele | 1 Comentario »
Oct 24

Novedades varias Escrito por niushka el 1193221302

Hace ya mucho que no posteaba nada; y por lo visto últimamente no lo hacemos ni yo ni nadie; así que intentaré poneoros al día de cómo van las cosas por las tierras orensanas.
Como sabreis por antiguos posts; en junio dejé la residencia donde vivía desde que empecé la carrera; ahora vivo en un piso yo sola; es un piso pequeño; muy pequeño pero acogedor y para mí es suficiente; al menos por ahora. Creía que no notaría mucho la diferencia porque a fin de cuentas en la resa también vivía sola; pero me equivocaba; se nota y mucho.
Hace dos días empecé el curso en la escuela de práctica jurídica; es algo parecido a las pasantías que se hacen en los despachos; pero a falta de encontrar despacho donde te cojan de aprendiz siempre te queda esta salida. Las clases son dos horas y algo por las tardes; tengo que reconocer que el primer día salí de allí pensando que aquéllo no era lo que me esperaba; pero ayer mejoró un poco la sensación; habrá que darle tiempo como a todas las cosas y a ver que pasa más adelante.
Con la univ sigo como siempre; liada con las clases; la semana que viene “ficharé” también por las tardes porque empiezan las clases prácticas. También estoy preparando los exámenes de fin de carrera a ver si tengo suerte y consigo acabarla en diciembre y ponerme a buscar trabajo que como dicen por aquí “xa non é sen tempo”.
Además intento coger nuevos hábitos como leer algo que no sean apuntes o ir al gimnasio los días que me dejan los horarios; quién lo diría!yo haciendo ejercicio! si siempre he sido más vaga que la chaqueta de un guardia; pues sí; las cosas cambian ya veis; aunque tampoco tanto así que a ver lo que aguanto; ya os contaré.

Categorias: General, Ourense, Personal | Sin Comentarios »
Nop

Fortune

 

El primer paso de la ignorancia es presumir de saber
--Baltasar Gracián

 

Buscar

Blogroll

Categorías

Historico

Acaban de decir:

Que vienen buscando:

Hace ya algún tiempo:

Nuestro del.icio.us

De 0 a 72 queries en 0.890 segundos