Nuevas experiencias
Muchos de vosotros ya sabreis, por posts anteriores, que este año empecé en la Escuela de Práctica JurÃdica. Poco a poco las clases se van volviendo más interesantes, nos dan casos reales, resueltos o pendientes de sentencia ya, para que intentemos resolverlos, entre otras cosas. No es lo mismo que estar de pasante en un despacho pero se le parece, además es a lo que puedo optar yo ahora mismo, teniendo en cuenta que aun no acabé la carrera. Ahora mismo estamos viendo derecho de familia, que es el que lleva temas de divorcios, adopciones, matrimonio, filiación, etc; cosas del estilo. El profesor es bastante bueno, en mi opinión, nos da mucha “caña”, nos hace pensar y replantearnos las cosas mil veces, sacarles mil matices, nos mantiene despiertos a narices; al menos a mÃ. Ahora mismo estamos con un caso de divorcio, es todo “de mentira” por decirlo de alguna manera, porque en realidad ese caso ya ha sido resuelto, ya hay sentencia al respecto, a nosotros no nos vale más que de “entrenamiento”. Esta tarde tendremos el juicio, nos dejan una sala del juzgado (a ver si con suerte es la de la Audiencia) para representarlo, y a algunos de nosotros nos tocará hacer de los abogados de las partes, aún no sabemos quienes serán porque nos lo dirá el profesor esta tarde al llegar, asà que no nos queda otro remedio que preparárnoslo todos. No es la primera vez que voy a ver un juicio, pero sà será de las pocas en las que lo veo en el juzgado y no en la univ; y, si me toca a mà hacer de abogado demandante, en este caso; será la primera vez que defienda algo en una sala de verdad; y no en clase. Asà que ya me veis volviéndome loca con artÃculos, pruebas documentales, escritos a presentar; con como hacer las preguntas, y con cosas más vanales, como cómo vestirme, donde sentarme, etc etc. Hay gente en la escuela que también está en un despacho durante el resto del dÃa, y no le dan importancia a esta experiencia, al menos no demasiada, pero yo creo que es porque ellos están más en contacto con lo que de verdad es la profesión a diario que los que no tenemos la suerte de poder estar de pasantes. Vale: ni es de verdad ni mucho menos es tan importante como lo será mi primer juicio real, pero me tiene nerviosa el tema; es una mezcla entre nervios e ilusión. A ver cómo sale….. Ya simplemente el verte metida, posiblemente en la sala de la Audiencia Provincial, impresiona bastante.
Lo más destacado
Y algunos de los que escriben aqui: yae, Dock, eduard magnus, esther, dan, isa, santiago, PlEbE, Lluis, Benji, Joxean Koret (El autor de PSP), MIMI, Miriam, gaston, NeoChucky, Leire, tamara, Caridad, Oliver, xaco, , Epi, Blas y todos los demás
Historicos de la Categoría 'Personal'
Intimo & personal
Primero fueron a por los judÃos, Tengo muy claro que si algo no es bueno para los demas, no puede serlo tampoco para mi. Y curiosamente, esta vez no hablo de software.
y yo no hablé porque no era judÃo.
Después fueron a por los comunistas,
y yo no hablé porque no era comunista.
Después fueron a por los católicos,
y yo no hablé porque era protestante.
Después fueron a por mÃ,
y para entonces ya no quedaba nadie que hablara por mÃ.
Vivir como galegos
“Uffff!! como aqui en ningún sitio, a xente inda é amable, ten pouco estres!! - ¿o que? Por ai fora todo é diferente….. (”-¿que tal? Como non imos sentirnos ben aqi, se aqi estan as mellores praias do mundo….. se a mellor tortilla do planeta é…… - a da miña nai… Somos optimistas por natureza, para nos todo é…. “bueno” - ¿vai calor? - ¿vai frio? - ¿e a familia que tal? ¿ben? Somos positivos, ademais os galegos…. nunca nos trabucamos!!! - vas caer….! Podemos ir xantar a casa e vela familia, gustanos ter a despensa e a neveira sempre cheas….. ¿e cando vemos nenos?, ainda lle sorrimos, e son ben recibidos!! Somos os inventores do futbolin, da pregunta total, da traduccion libre (octopus to the party = pulpo á feira) e do hard parking…. Come na casa dos teus pais sempre que poidas….., e se alguen te pon en apuros…. respondelle con outra pregunta!! Temos 17340 festas, temos greleiras….. percebeiros….. temos orballo….. carballo….. choiva, choiva e….. choiva!! Onde a comida é unha relixion, e un domingo sen aldea….. non é un domingo!!! Onde a xente non é fea…… é…… riquiña!!! Deamonos conta do ben que vivimos, gozemos da nosa forma de vida….. ¡¡¡¡VIVAMOS COMA GALEGOS!!!!” Por lo que he visto buscando la letra del anuncio; es un post bastante recurrente en muchos blogs; pero cuando lo vi estos dÃas estando en casa me hizo muchÃsima gracia asà que ahi queda. Además creo que muchas de las cosas que dice son verdad.
- aqui…. a por el quinto metro del dÃa….)
- a da miña nai…
- a da miña nai…
- bueno….
- bueno….
- bueno….
E se che preguntan onde se xoga o mellor futbol, responde con rotundidade….. EN GALICIA!!!
Novedades varias
Hace ya mucho que no posteaba nada; y por lo visto últimamente no lo hacemos ni yo ni nadie; asà que intentaré poneoros al dÃa de cómo van las cosas por las tierras orensanas.
Como sabreis por antiguos posts; en junio dejé la residencia donde vivÃa desde que empecé la carrera; ahora vivo en un piso yo sola; es un piso pequeño; muy pequeño pero acogedor y para mà es suficiente; al menos por ahora. CreÃa que no notarÃa mucho la diferencia porque a fin de cuentas en la resa también vivÃa sola; pero me equivocaba; se nota y mucho.
Hace dos dÃas empecé el curso en la escuela de práctica jurÃdica; es algo parecido a las pasantÃas que se hacen en los despachos; pero a falta de encontrar despacho donde te cojan de aprendiz siempre te queda esta salida. Las clases son dos horas y algo por las tardes; tengo que reconocer que el primer dÃa salà de allà pensando que aquéllo no era lo que me esperaba; pero ayer mejoró un poco la sensación; habrá que darle tiempo como a todas las cosas y a ver que pasa más adelante.
Con la univ sigo como siempre; liada con las clases; la semana que viene “ficharé” también por las tardes porque empiezan las clases prácticas. También estoy preparando los exámenes de fin de carrera a ver si tengo suerte y consigo acabarla en diciembre y ponerme a buscar trabajo que como dicen por aquà “xa non é sen tempo”.
Además intento coger nuevos hábitos como leer algo que no sean apuntes o ir al gimnasio los dÃas que me dejan los horarios; quién lo dirÃa!yo haciendo ejercicio! si siempre he sido más vaga que la chaqueta de un guardia; pues sÃ; las cosas cambian ya veis; aunque tampoco tanto asà que a ver lo que aguanto; ya os contaré.
Todo irá bien
Tengo razones para entenderte Tengo razones para entenderte Pensar,oh si,tachar un no,sera mejor. Asi que… Tengo razones para entenderte Mira en ti,lo bueno que hay es especial Asi que… Tengo razones para entenderte Se cierran puertas,otras se abren. Tengo razones para entenderte Tengo razones para entenderte
tengo maneras de darte suerte
tengo mil formas de decir que sé
que todo ira bien.
tengo la buena suerte
tengo historias para comprender
que todo te ira bien,todo ira bien.
Y riete de lo peor,sera mejor
por que pensar que todo va mal,te alejara de la felicidad.
Tengo razones para entenderte
tengo maneras de darte suerte
tengo mil formas de decir que sé
que todo ira bien.
tengo la buena suerte
tengo historias para comprender
que todo te ira bien,todo ira bien.
no olvides que tu vales mas,que el que diran.
Tengo razones para entenderte
tengo maneras de darte suerte
tengo mil formas de decir que sé
que todo ira bien.
tengo la buena suerte
tengo historias para comprender
que todo te ira bien,todo ira bien.
Esta en tu mano,decidete.
tengo maneras de darte suerte
tengo mil formas de decir que sé
que todo ira bien.
tengo la buena suerte
tengo historias para comprender
que todo te ira bien,todo ira bien.
Fortune
 
Computers in the future may weigh no more than 1,5 tons
--Popular Mechanics,1949
 
Buscar
Blogroll
Categorías
Historico
Acaban de decir:
Que vienen buscando:
Hace ya algún tiempo:
Nuestro del.icio.us
Navegando en...
Estas actualmente revisando los archivos de la categorÃa Personal .

Ver Anteriores